Op herfstochtenden lijken kleuren

naar binnen te willen.

De lucht twijfelt zelfs nog

over haar verschijning.

En ik sta daar maar

met koffie en pindakaas.

Mijn leven tikt verder,

toch heb ik geen tijd voor haast.

Wil mijn dagen niet verspillen met iets

waar ik niets bij voel.

De herfst die nu over de straten kruipt

vult mijn gedachten met een

langzaam lied.

En ik wacht tot de platenspeler weer wat

gaat spelen.

Want tijd verspillen

zónder muziek,

is het ergste dat ik maar

bedenken kan.