Het rijden met de trein

moet aantrekkelijker gemaakt worden.

Daarom kun je nu binnen een aantal jaar

in elke trein van de ns en arriva gratis internetten.

Hiervoor is 13 miljoen euro beschikbaar.

Goh,

denk ik als doorgewinterde treinreiziger dan.

Waarmee je het reizen met de trein óók

een stuk aantrekkelijker kan maken,

is zorgen dat er treinen rijden,

dat de kaartjes niet zo belachelijk duur zijn

en dat de spoorwegen in orde zijn, zonder dagelijkse defecten.

Maar goed,

prioriteiten stellen,he?

Je zou eens een half uur

niets op Twitter kunnen zetten.

Oh,sorry,

wat naief van me maar ik dacht

nog steeds dat oorlog

het allerergste is wat de mens heeft voortgebracht.

En toch lijkt het het enige te zijn

dat de grote bazen nog kunnen verzinnen.

Wij vechten niet voor

de rechten van anderen

maar voor óns recht

om te kunnen doen wat we willen.

Het is onze vrijheid

die op het spel staat,

niet van degenen die wij zogenaamd

moeten helpen.

Oorlog is leugens,

het is haat jegens zij die anders zijn.

Wij,

vijand van hen

en zij,

vijand van ons.

Nu ik er eens over denk,

poezie is helemaal niet moeilijk,

de lezer maakt het ingewikkeld

door te zeggen dat het kunst is.

Er is nog vrij weinig bekende literatuur

over pindakaas boterhammen.

Dus,

ik denk dat ik weet

wat mijn roeping is.

Dat de mens dom is

blijkt alleen al uit het feit

dat wij denken dat we slim zijn.

Degene die de wereld wil begrijpen

zal uiteindelijk

het verwardst zijn, vrees ik.

Weetje wat ik ga doen?

Ik ga 5 kilometer denken in drie minuten,

ik ga psychologie studeren

en mezelf met plakband aan de muur vastmaken.

Ik ga een staatsgreep plegen op mijn verjaardag

en ik ga terug naar 1960.

Zeg maar wat je wilt,

ik doe het toch.

Ik schop tegen het systeem.

Ik ga het milieu redden zonder geld te gebruiken,

ik ga nooit meer naar een politicus luisteren

en met stilte is iedereen Geert Wilders zo weer vergeten.

Ik ga de wereld niet meer beter willen maken,

en niet meer hopen op vrede.

Ik ga de zomer een jaarcontract geven

en platenspelers tot betaalmiddel maken.

Ik ga beschaafd zijn omdat dat in me zit

en niet omdat het moet.

Ik ga geen bladzijde nummers in mijn werkstukken zetten

en een inhoudsopgave kun je ook wel vergeten.

Ik ga mijn hypocriete alterego weg gooien,

en zeggen dat Bob Dylan een lekker ding is.

Ik ga het normaal vinden

dat dingen die eerst echt niet konden

nu opeens wel kunnen.

Hoera!

Dit na aanleiding van het feit dat mijn ene huisgenoot jarenlang dacht dat het tafeltje op het balkon echt niet ingeklapt kon worden, maar dat mijn andere huisgenoot hem gisteren met gemak in elkaar schoof.

Op herfstochtenden lijken kleuren

naar binnen te willen.

De lucht twijfelt zelfs nog

over haar verschijning.

En ik sta daar maar

met koffie en pindakaas.

Mijn leven tikt verder,

toch heb ik geen tijd voor haast.

Wil mijn dagen niet verspillen met iets

waar ik niets bij voel.

De herfst die nu over de straten kruipt

vult mijn gedachten met een

langzaam lied.

En ik wacht tot de platenspeler weer wat

gaat spelen.

Want tijd verspillen

zónder muziek,

is het ergste dat ik maar

bedenken kan.

Vul je lege blik met bloemen

en maak de tuin tot je huis.

Frankrijk is de herinnering die ik niet heb,

hij golft langs mijn glimlach

en door het bos blijft hij draaien.

Hout dat zich vasthoudt,

ooit zullen dit boeken zijn.

Of de muzikale vloeitjes van mijn vader.

Dit is het geluid van de geschiedenis.

Het zonlicht zingt naar binnen en ik

heb haar grenzeloos lief.

Dat de aarde ons wereldbeeld is

klinkt als een blues die in mijn

ziel geschreven is.