De Borgers
Verhalen Uit Gestel
 
 
Vandaag. (Of Gisteren.)
Posted on mei 21st, 2009 at 10:05 am by Marjolein

Laat je schijnen nog maar even aan,

de lucht hoeft niet donker te worden.

Schijn nog eventjes op de straten,

maak de bomen groen,

laat de nacht herinneren

hoe jij eruit zag.

Leg je goud nog even over onze haren,

zodat we kunnen zeggen

wat een mooie zon

vandaag.

Gestel de Gekste?
Posted on mei 21st, 2009 at 10:01 am by Marjolein

Het is niet erg leuk als je het dorp waar je in opgegroeid bent

ziet veranderen is een hopeloos gat van geruzie om nieuwbouw,

centrumplannen,agressie en corrupte politiek.

En dan,

net wanneer je denkt dat het niet erger kan worden,

behaald het dorp zijn dieptepunt.

Volgend jaar zal de partij van Rita Verdonk,

Trots Op Nederland,

vertegenwoordigt worden in de Gestelse gemeenteraad.

Het schaamrood staat op mijn kaken,beste lezers.

En dat terwijl ik enkele weken geleden

naar Amersfoort verhuisd ben.

 

Jan de palingman
Posted on mei 20th, 2009 at 9:36 am by Sophie

De NOS meldde gisteren,

dat het toch wel

van algemeen belang was

om te berichten over

Jan en Yolanthe-met-de-lange-achternaam.

Inderdaad verschrikkelijk,

hopelijk komen de ex-geliefden er snel over heen.

Maar als ik mijn mening mag geven,

vind ik Yolanthe gewoon een ordinaire,

PUNTJE, PUNTJE, PUNTJE, PUNTJE!!

En Jan trouwens ook.

Zorg Boerderij
Posted on mei 19th, 2009 at 7:53 pm by Marjolein

Dat doen die varkens van

de regering goed.

Bezuinigen op mensen die toch niet

meehelpen aan de supereconomie.

Maar treur niet,

die mensen die hun levens beter zagen worden

door het geweldige werk van de zorgboerderij,

kunnen altijd nog

asperges gaan steken.

 

Feest in de Flat (part one)
Posted on mei 17th, 2009 at 7:10 pm by Marjolein

Ach,wat is het leven mooi met

platenspelers en knakworsten!

Al heeft de griep me bijna te pakken,

we dansen door op rock `n roll

van glutenvrij brood!

Met een beker op je oor hoor je

maar de halve wereld en dat is

een mieterse ervaring.

Ach,hoe mooi het leven kan zijn

als je muziek maakt met alles

dat je te gek vind en dat

het dan nog veel leuker wordt!

Yiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiihaaaa! De aardappelkroketjes

kunnen weer naar buiten.

Er zit een telefoon in de theepot

misschien worden we afgeluisterd door de RVD.

Ze mogen niet weten dat we communisten zijn,

dan roepen ze vast de Amerikanen erbij

en ik wil al die yoghurt voor mezelf houden.

Ik ben altijd al verliefd geweest op Bob Dylan

maar hij niet op mij.

Zou het komen omdat ik gedichten schrijf over pindakaas

en hij de wereld gered heeft met zijn teksten?

Misschien wel,

we zullen het nooit weten want

nu moeten we verhaaltjes gaan spelen in mijn kast.

 

Het Voordeel Van Uit Huis Wonen.
Posted on mei 13th, 2009 at 8:34 am by Marjolein

Mijn moeder stormde altijd de kamer in,

met haar armen zwaaiend en gillend

dat ze het journaal ging kijken.

Ik dook dan naar de afstandsbediening

om het programma te redden dat ík aan het kijken was.

En waar ik ook mee dreigde

(”Ik steek je huis in de fik!”)

ik verloor altijd.

Maar dat is nu over!

Ik kijk nu gewoon

helemaal geen tv meer.

 

 

Aan Mijn Nieuwe Schrift
Posted on mei 13th, 2009 at 8:27 am by Marjolein

Hallo nieuw papier van avontuur!

We zitten al in de verkeerde trein dus

spanning genoeg!

Ik heet je welkom in mijn gedachten,

hopelijk wordt het een prettig verblijf.

Mijn vulpen en ik

hebben er in ieder geval

heel veel zin in!

Zo kom ik nog eens ergens
Posted on mei 11th, 2009 at 9:46 pm by Sophie

Schreeuwen,

zal niet verhelpen

dat je eigenlijk niet wist wat

je wilde zeggen.

Ik val in liefde

met jou.

Wat zou ik graag in de trein stappen

die me naar je brengt.

In plaats daarvan,

precies de andere kant op.

Langs weilanden

en mist.

Mis je mij ook?

Liever fluisteren

dan hardop

zeggen wat je niet meent.

Terug Naar Amersfoort
Posted on mei 7th, 2009 at 3:03 pm by Marjolein

Waar de rails

het land verdeeld in

hier en daar,

zing ik de liedjes

van de plaat.

Men kijkt me

raar aan,

er is geen tijd voor

de blues.

En ik zie het

want het groen danst

met het geel van een

voorzichtige lente.

Ik ga terug naar

wat ik miste

en daar

hoort de muziek die

in mijn ziel geschreven is.

Daar waar

het land verdeeld wordt

door

groen en geel

en

een oneindige rails.

Stad en Land.
Posted on mei 4th, 2009 at 9:06 am by Marjolein

De titel van dit gedicht is geleend van de gelijknamige bundel van

superdichter Alexis de Roode.

 

Als de zomer de kamer binnen valt

begint hij met een grap over de lente.

(Read the rest of this story.)

« Previous Entries