Toen het hart van mijn lief

de mijne raakte

scheen de zon.

Op de straten

maar ook

in onze ogen.

Toen onze stemmen

dansten in de zomer

viel ik voor zijn liefde.

Liefde voor hem en

voor altijd.

Het mooiste huis van de wereld.

Met de gele muren en het groene gazon.

Waar de dromen door de ramen kwamen en

de zon scheen vanaf het balkon.

Hoe het stond waar het niet paste en

hoe geweldig het daardoor werd.

Met de uitstraling zo rustig dat je

wild werd van geluk.

Het mooiste huis ter wereld,

waar mijn dromen door de ramen kwamen en

mijn liefde in de zon.

Als ik daar toch wonen kon…

Loop toch naar de maan

met je moderne techniek!

Dit aftandse stuk ijzer

heeft niet eens een cassettedeck!

Hoe moet ik dan mijn

supercoole bandjes afspelen??

Blijf verdorie eens van het verleden af!

Zijn cassettebandjes niet hip genoeg,

zijn ze te zwaar om vast te houden

of de dik om in je broekzak te doen?

Wat is precies

het probleem met cassettebandjes??

He??

Nee, ze hebben geen trilfunctie of een usb aansluiting,

er kunnen geen duizend nummers op en je kunt ze ook niet door

blue-toothen.

Je kunt er muziek meedraaien.

Dat lijkt me toch

voldoende.

Dit na een frustrerende confrontatie met mijn moeders nieuwe cdspeler waar

dus geen cassettedeck in zit en die later ook mijn cd`s niet wilde spelen en waarvan

2 dagen na aankoop de linkerbox kapot ging.

PAS OP!

LENEN KOST GELD!!!

Ik heb thuis de korte broek aan.

En gelukkig maar want

de lente staat in volle bloei!

Nog steeds doet dat liedje me huilen,

alsof het ook zo slecht met me gaat.

Tranen van geluk smaken zoet en deze

zongen ook nog een prachtige melodie.

De zon neemt de trein mee naar

waar ik wilde zijn.

De muziek is al ruim 35 jaar oud maar

blaast me iedere keer weer liefde en leven in.

Hij heeft het gezicht van

het schijnen van de zon.

Waar ik ook heen ga, de muziek gaat met me mee.

De woorden spreek ik overal en

mijn hoofd denkt ze en mijn

hart voelt ze.

Deze blues leef ik vanuit mijn tenen

en ik heb hem zo lief.

Oh, wat heb ik hem lief.

Sinaasappellimonade voor uw perkplanten.

Fruit Fusion koffie pads.

Hafvolle appelsap.

Gemarineerde douchecréme.

Gerookte luierbroekjes.

Kipkrokante nagellak.

Wegwerp verrekijker.

Koepeltent sudoku.

Snel want anders is het op!

Fluit,fluit,fluit,

dit gedicht

is uit.

Neem een zonsondergang en hij zal niet meer hetzelfde zijn met jou.

Neem een kleur en hij zal niet meer hetzelfde zijn met jou.

Je bent een zonsondergang zoals die nog nooit omschreven is en je

maakt van kleuren kleuren die ze niet eerder zijn geweest.

Neem een zee en hij zal niet meer hetzelfde klinken met jou.

Neem een regenbui en hij zal niet meer hetzelfde klinken met jou.

Het geluid van de zee zal nu iets zijn wat je leert en beleefd en

een regenbui zal je niet meer laten beseffen dat hij je doorweekt.

Neem alles wat hetzelfde bleef in deze wereld maar

verander het in alles wat het niet was met jou.

Dit gaat een keer fout

denk ik als ik uit het raam klim.

Tja,risico`s lijken nu wel aan mij besteed.

De fohn in de koelkast en

op de roltrap met je voeten in de lucht.

Het leven is veel gevaarlijker

als je denkt dat je voor jezelf kan zorgen.

We hebben al koeken in de dakgoot gegooid

en een kandelaar van vier hoog naar beneden.

En nu zit ik dus in het raamkozijn

super risicovolle versjes te schrijven.

Ja, dichten is een hard beroep.

Zeker als je het niet kunt.