Ja hoor.

Je kijkt even drie seconden niet

en ineens zit de hele keuken onder de spinazie.

Ik weet niet hoe het komt

maar als ik spinazie maak

wordt het altijd ruzie.

Met de spinazie dan, he?

Je moet er altijd voor zorgen dat

de spinazie goed achterop je fiets zit

anders zijn de gevolgen wellicht

niet meer te overzien.

(Read the rest of this story.)

In de supermarkt

zit een man op zijn knieeen voor het rek

met groenten in potjes.

Hij pakt helemaal onderuit een potje en roept:

“Yes! Sperziebonen!”

en toen

werd ik gelukkig.

Ik weet wel wat ik worden wil,

ik kan het alleen niet.

Leer van

je spelfouten.

Het leven is ingewikkeld maar

bedenken of je

pindakaas of pasta op je boterham wilt

is ook geen makkie, hoor.

De wereld is zichzelf niet meer

en we gaan allemaal dood.

Het is toch niet te geloven

dat niemand nog vrede kent

maar gelukkig heb ik nog altijd

dat scheurtalent.

  (Read the rest of this story.)

Ik gier om Bo Diddley

want hij doet het zelf ook

en het is ook wel erg grappig

moet ik zeggen.

Nu is de spinazie zelfs

komisch geworden en gelukkig

weet ik dat je eieren moet eten

als je vegetarisch bent.

Als je zo schrijft als ik

kom je elke dag weer

voor verassingen te staan.

De verassing van vandaag:

hoe schrijf je verrassing eigenlijk?

Hoe stiller de politicus

des te redelijker

hij klinkt.

Ik vind het jammer

dat je geen eigen wil

blijkt te hebben.

(Read the rest of this story.)

Je zou denken

dat er niks

poetisch is

aan een supermarkt

maar….

ohnee wacht,

dat is echt zo.