Lief,

ik had een paar woordjes voor jou,

wist alleen niet of je ze horen wou.

Ik bewaar ze voor je in mijn hoofd,

lief,

ik heb je nu mijn mooiste woordjes beloofd.

Hallo, mevrouw achter de kassa

Ik heb mijn spaarkaartje vol,

ziet u wel.

Krijg ik dan nu

mijn boodschappenpakket

vol liefde en geluk,

ter waarde van

€ 47,- ???

Nog nooit zo iets moois gezien

prachtig, wonderful

even veel waard als goud misschien

Ik zou een huis voor je bouwen

bruggen, dorpen

Mocht je dan nog steeds niet van me houwen

metsel ik er toch een paleisje voor je bij?

Ik geef je je eigen gewicht aan rozen

en je lengte in liefde

om even in jouw gedachten te zijn, slechts enk’le pozen.

Het liefste zou ik eigenlijk horen,

dat en er geen bruggen, dorpen, goud en rozen nodig zijn

om elkaar lieflijk te bekoren.

Broccoli is de allerlelijkste groente die er is

en met de kip gaat het ook slecht.

Hier wordt ik dus vegetarier van.

Pannenlappen met gaten erin,

hoe verzinnen ze het?

De kraan lekt op de maat van

The Times they are a changin`

en dat ontroert me toch wel.

Het gehakt is gelukkig pas

zes dagen over de datum.

Ja, dat wordt weer

smullen vanavond!

(slechts enkele seconden later vatte mijn sjaal vlam en enkele minuten daarna

brandden de aardappels aan. Nee, het zat me niet mee.)

Hoge kunst:

Op de Eiffeltoren

een vliegtuigje vouwen.

Lage kunst:

Een lepel ombuigen

die niet van jezelf is.

De koffie smaakt naar Keith Richards,

of naar zijn gitaar,wat maakt het uit.

God,die plaat is goed en ik schrok

toen mijn vinger er in vast bleef zitten.

Volgens mij is het leven mooi vandaag

en het is pas vijf over elf.

Versjes komen te vroeg of te laat

en zo zijn ze altijd op tijd.

Ik haal de zon morgen wel naar beneden,

dan hoeven we de verwarming niet meer

zo hoog te zetten denk ik.

Als ik wist waar ik het over had

zou ik dit niet op hoeven schrijven.

(Hopelijk kraakt de CIA m`n code niet.)

Zou Amerika al failliet zijn?

Dat ik dat nou toch mee moet maken.

Ik wordt nog liever gecremeerd dan

een economisch bruikbare consument.

Maar daar is het volgens mij al te laat voor.

Het is immers al tien over elf.

(Draai dit achterstevoren en je hoort wat er echt met Paul McCartney is gebeurd.)

De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Dat zou ook niet kunnen,

want de wereld is het wonder.

Ik weet dat je ergens op me wacht.

Ik zou alleen zo graag weten,

waar.

Dan konden we samen wachten.

He verdorie,

was ik net begonnen aan mijn

anti-winterdip-cursus,

begint de lente al weer..

Een voordeel,

hebben de zon en de krokussen wel.

Nu kan ik namelijk weer,

ongestoord,

vreselijk afgezaagde

liefdesgedichtjes voor je schrijven

De zonsondergang komt op

en ik mis je de hele zee vol.

In het zand zie ik de woorden

die we spraken,toen.

Weet je de wind nog?

Onze haren dansten voor elkaar

en mijn ogen waren vol van jouw gezicht.

De dag eindigt nu en misschien

komt zo die tijd

weer een beetje dichterbij.

Dit ga je niet geloven!

Het is ook niet waar dus…