Ik heb de afgelopen maanden de nodige trein-en busreizen van hier naar Utrecht gemaakt. Reizen met het openbaar vervoer is een van de meest sociale bezigheden die er zijn op deze planeet. Gesprekken met wildvreemde mensen, je irriteren aan keiharde muziek uit de  ‘oortjes’ van je buur of het vermijden van oogcontact met die ietwat enge man tegenover je. Je kent dat wel. Afgelopen week had ik in mijn vertraagde bus weer eens flink de tijd om te luisteren naar de gesprekken van mijn medereizigers. Tegenover mij zaten een oude mevrouw en een man van ongeveer 45 jaar. De man was van Turkse of Marrokaanse afkomst, zijn gezicht stond ernstig en zag er wat verweerd uit. Wat me echter meteen opviel waren zijn ogen, diepbruin met een schittering. Ze stonden echter zo triest, er viel niets in te zien. De man was tegen de oude vrouw aan het praten. Hij praatte erg zacht, alsof bang dat iemand hem zou horen. Ik hoorde het wel…

(Read the rest of this story.)

Ik ben er nooit geweest

maar het moet er toch wel mooi zijn.

Vaak heb ik gedacht

niets te zien als ik mijn ogen sloot.

Maar nee, er was zo veel.

Zo veel en zo mooi.

Ik ben er nooit geweest,

maar het bestaat.

Ooit gezien, ooit gehoord en

ooit onthouden.

Niets kan ook heel veel zijn

als je het maar bedenkt.

Ik ben er nooit geweest

maar ooit

neem ik je er mee naar toe.

Was ik een componist

zou ik symfonieen voor je schrijven.

Was ik een schilder

zou ik een tentoonstelling over je openen.

Was ik een fotograaf

zou ik je vastleggen op alle

mooie manieren waarop je lacht

en was ik een schrijver

schreef ik een bibliotheek over je vol

maar nu ik

slechts en alleen mezelf ben

kan ik niet anders dan

heel erg veel om je geven.

Januhebikerdusgenoegvanhe
Alsaldiebazenvandewereld,
Ikwilgeennamennoemenmaarhijheetgeorgebush,
Zomaarmogendoenwatzewillenendaarzelfsnog
Overliegendanmagikook
Gedichtenschrijvenzonderspatie
Danmagikookliegen
Maarweetjemeneerbush
Ikwilnieteensliegen
Wantweetjemeneerbush
Datvindiknietvolwassen
Enalsweeensevennaaronzeleeftijdengaankijken
Zienwetochdatudiegenebent
Dievolwassenisennietik.
Ikwilnietbooszijnmaarulaatmenietzoveelkeus.
Zoweinigspatiesalsikinditgedichthebgebruikt
Zoweinigrespecthebikvooru.
Datzaluverdereenworstwezenmaarooit,
Meneerbush,
Zaldatliegenvanuzijntolgaaneisenenweetumeneerbush
Danbenikhetdiemedebaasvandewereldzalvoelen.

Mij houdt je niet voor de gek

zei ik tegen God

toen ik hem op een dag

achter een hotdogkraampje

in het Vondelpark zag staan.

(Read the rest of this story.)

Mag ik even

mijn schouder

naast die van jou,

Mag ik even

met je praten,

je woorden zijn zo mooi.

Mag ik even

bij jou zijn?

Heel even,

het zal niet lang duren

Maar ik wil

gewoon even

bij jou

zijn.

Lullig,

Miljoenen steentjes neergezet,

die krengen wilden maar niet blijven staan.

Dreven de bouwers tot wanhoop

En dan,

op de grote avond..

MOETEN ze vallen, krijgen zelfs een duwtje in de juiste richting

Nee dan, blijven ze met z’n allen staan.

Ik begin zo langzamerhand te geloven,

dat Dominosteentjes een eigen wil hebben.

Maar eigenlijk,

denk ik

dat dit een wraakactie was,

voor de mus.

Het schijnt zo te zijn,

dat je achternaam

een afgeleide is van het beroep wat je voorouders uitoefenden

of van de plaats waar ze woonden.

Ik vraag me dan toch serieus af,

met welk luguber beroep

de familieleden van Leo Beenhakker vroeger hun geld verdienden…

Ik zat in mijn ruimteship

en zag

dat de melk weg was.

Ja, toen viel ik

in een zwart gat,hoor.

Dag Lieve Lezers!!

We zijn ooit het Geniale-Quote-Boekje begonnen op de middelbare school. Toen we gingen studeren kwamen we er achter dat ook op universitair en HBO niveau geweldige uitspraken worden gedaan. Ze zijn nog steeds 100% real en heerlijk hilarisch!

‘Picturale eenheden’ (extreem moeilijk woordje voor plaatje)

‘Nog een glaasje water voor je in bed valt’

‘Amalia, Alexia..hoe zou het volgende prinsesje heten…Anorexia?’

(Read the rest of this story.)