Beste lezers,

als jullie echt van dit leven willen houden

luister dan dit nummer:

Talkin John Birch Paranoid Blues

van meester en heerser van het heelal

Bob Dylan

Beste lezers,

met gepaste trots kunnen wij melden dat een van onze mede dichters (Sven Mathijssen) het voor elkaar geschreven heeft zijn debuutbundel te mogen uitgeven.

Deze bundel draagt de prachtige naam De maan in een potje en wil je er meer over weten klik dan bij de links op bovengenoemde titel!

(en nee,Sven, je hoeft ons niet te bedanken voor dit prachtige stukje gratis reclame.)

Beste lezers,

Leest u allen eens de weblog van onze

minister president in wording

Henk Strikkers.

Henk is begonnen aan een ode aan zijn helden.

Hierbij eer ik Henk Strikkers,

mijn held.

(klik op “Henk en de wereld” bij de links)

Ja hoor! Marjoleintje doet een keer mee aan Doe Maar Dicht Maar (een jaarlijkse dichtwedstrijd voor heel Nederland) en wat denk je? Uit 6500 inzendingen wordt zij als winnares uitgekozen!!! Ze heeft met haar 3 gedichtjes de Belcampo-prijs gewonnen, voor beste aanstormend dichttalent van 2008! Een prachtige titel, lijkt mij zo. Dit berichtje is dan ook om haar hartelijk te feliciteren.Je bent top, Marjolein!!!! Donaties kunnen worden gestort op giro 666..

Als je meer wil lezen over de prijs en Marjo’s gedichtjes:

http://www.doemaardichtmaar.nl/nieuws/ 

http://www.dvhn.nl/nieuws/kunst/article3496130.ece/Belcampo-prijs_2008_voor_Marjolein_Borgers 

Ik heb de afgelopen maanden de nodige trein-en busreizen van hier naar Utrecht gemaakt. Reizen met het openbaar vervoer is een van de meest sociale bezigheden die er zijn op deze planeet. Gesprekken met wildvreemde mensen, je irriteren aan keiharde muziek uit de  ‘oortjes’ van je buur of het vermijden van oogcontact met die ietwat enge man tegenover je. Je kent dat wel. Afgelopen week had ik in mijn vertraagde bus weer eens flink de tijd om te luisteren naar de gesprekken van mijn medereizigers. Tegenover mij zaten een oude mevrouw en een man van ongeveer 45 jaar. De man was van Turkse of Marrokaanse afkomst, zijn gezicht stond ernstig en zag er wat verweerd uit. Wat me echter meteen opviel waren zijn ogen, diepbruin met een schittering. Ze stonden echter zo triest, er viel niets in te zien. De man was tegen de oude vrouw aan het praten. Hij praatte erg zacht, alsof bang dat iemand hem zou horen. Ik hoorde het wel…

(Read the rest of this story.)

Daar zit ik dan….Na een geweldige vakantie van bijna 3 maanden vertrek ik op een druilerige vrijdagochtend naar Utrecht voor de introductiedag op mijn nieuwe school. In mijn eentje stap ik in de trein, die netjes op tijd is, en als de trein het perron afreid wordt ik overspoelt met pure, pure angst. Je weet wel, je maag krimpt ineen alsof er een atoombom op gevallen is en je krijgt het ijskoud. Nog nooit was er een moment dat ik liever wilde dat mijn moeder nu bij me was. Ik kijk om me heen op zoek naar een vriendelijk, geruststellend gezicht. Het enige wat ik echter zie zijn de twee norse gezichten van twee heren in pak tegenover me. Ik slik de brok in mijn keel weg en de doemscenario’s flitsen weer door mijn hoofd: Ik zie mezelf al zitten in de pauzes, eenzaam op een bankje met een boterhammetje. En wat als ik de lokalen niet kan vinden? Ze zullen me toch niet pesten met mijn Brabantse accent? Aangekomen in Utrecht neem ik met knikkende knieen de bus naar de Hogeschool. Ondanks dat het een enorm lange bus is sta ik opgepropt in het voertuig met mijn gezicht in een oksel en mn voet op iemands tenen. Heerlijk, dat openbare vervoer! In de verte doemt een groot gebouw op wat mijn nieuwe heilige huisje zal zijn voor de komende 4 jaar. Ik loop naar binnen….

Ja, lieve lezers, I’ve done it! De kop is eraf en weetje: het viel allemaal reuze mee! Na het ontvangen mijn rooster blijkt dat ik totaal geen pauzes heb, dus weer een nachtmerrie minder! Ook mijn Brabantse afkomst blijkt geen probleem, we hebben nog een Brabo in de klas. Het was natuurlijk allemaal erg wennen, maar ik denk dat ik het hier wel uithoud. Een prachtig schoolgebouw en natuurlijk: het mannelijk schoon. De hogeschool lijkt als het ware een meetingpoint voor aantrekkelijke jongens en ik geniet met volle teugen. Mijn moeder heb ik niet meer nodig en ik ga nu echt studeren! Ik wens iedereen heel veel succes en geluk op je nieuwe school en make us proud!

Dag Lieve Lezers!

In deze geweldig zonnige en warme zomervakantie..ahum…, zijn Marjolein en ik bezig geweest met het selecteren van gedichtjes die we de moeite waard vonden. Dit namelijk omdat we contact hebben gezocht met een drukker die een mooi bundeltje kan drukken voor ons! Natuurlijk willen we graag van jullie horen welke gedichtjes of verhaaltjes jullie leuk, mooi of vet vinden. Dan kunnen we die, mochten we dat nog niet gedaan hebben, toevoegen voor in het bundeltje. Laat maar weten welk schrijfsel er volgens jullie zeker in moet! Als het goed is, is het boekske in Augustus klaar. Dan horen en zien jullie er meer van!!

Gegroet,

De Borgers

Dat was het dan, de dagen van de middelbare school. Een plaats waar je hebt gelachen, gehuild, geschreeuwd, gezongen, gedanst en vooral geleefd. Deze periode die we nu met zijn allen hebben afgesloten met een heus diploma was een belangrijke periode uit ons leven. Hoe klein, verlegen en vooral anders waren we toen we 5 of 6 jaar geleden in de brugklas kwamen? In die jaren, die soms wel erg traag voorbij gingen zijn we geworden wie we nu zijn. Voor sommigen is dat positief, voor anderen wat minder.

Toch denk ik dat we met zn allen trots kunnen terugkijken op deze tijd en hopelijk is iedereen klaar voor wat nieuws! Een nieuwe studie, reizen, wat dan ook! Wij willen jullie heel veel succes wensen in de toekomst en wees trots op jezelf! Leef zoals je ook een tweede keer zou leven en geniet van alle mooie momenten, leer van de slechte en vooral: Wees goed voor elkaar!!!!

Veel sentimele groeten

De Borgers

beste mensen!

Vanaf volgende week kun je de eigen gefabriceerde dichtbundel van Marjolein in de bieb van Vught lenen! jeeeej! Dit is een actie waarbij amateur schrijvers hun werk konden insturen. Dus gaat allen kijken, wellicht zit er iets leuks bij!

Wahoe!! Officieel was het al een tijdje lente, maar nu heeft de natuur het eindelijk goed door: De warme dagen komen er weer aan! Vinden jullie het ook niet heerlijk? Zon, vlinders, bloemen en de vogeltjes die je om 5 uur ’s ochtends (5 uur!) wakker kwetteren? Heerlijk! Zodra de dagen langer worden krijg ik het idee dat ik alles kan. Ik krijg plotselinge neigingen om uren te gaan wandelen, ik ga sportief een potje voetballen met Gijs en t liefst zo ik zo de Dommel inspringen voor verkoeling. Lekker op mn blote voeten rondbanjeren, waarom is het niet altijd lente?

Ook mijn lichaam reageert op t lekkere weer, overal zie ik leuke jongens. In de prachtige zon zien ze er nog schattiger en smakelijk uit;) De vlinders vliegen ook in mijn buikje rond. Hormonen zijn rare dingen, lieve lezers. Maar ach, ‘t leven is mooi en waarom zou ik er niet van genieten? Dat laatste zou ik ook tegen jullie willen zeggen: Kijk eens om je heen en zie de mooie dingen, geniet van de natuur (voor zolang die er nog is) en vooral: geniet van elkaar! Dan ga ik nu even een vruchtbaarheidsdansje maken in de tuin, TSCHJUSS!

Sophie